و امام صالحاني شافعي المذهب اين باب نوشته است و نقل وي گفته شد ، و أورد هذه الابيات في كتاب المجتبي ؛ و همچنين امام ابو سعيد محمّد بن أحمد بن حسين النيشابوري به روايات عاليه اسناد كند به علي زين العابدين اين ابيات را ، و وي در سنّ هفت يا هشت سالگي بود . شعر : لَنَحْنُ عَلَى الْحَوْضِ رُوَّادُهُ نَذُودُ وَ نَسْقِي وُرَّادَهُ وَ مَا فَازَ مَنْ فَازَ إِلَّا بِنَا وَ مَا خَابَ مَنْ حُبُّنَا زَادُهُ وَ مَنْ سَرَّنَا نَالَ مِنَّا السُّرُورَ وَ مَنْ سَاءَنَا سَاءَ مِيلَادُهُ وَ مَنْ كَانَ ظالمنا حَقَّنَا فَيَوْمُ الْقِيَامَةِ مِيعَادُه روي : فإنّ القيامة . [ بحار : 46 / 96 در بيت آخر به جاى « ظالمنا » « غاصبنا » آمده است ] . مفهوم اين ابيات آن است كه امام زين العابدين فرمود كه : ما كه اهل بيتيم بر كنار حوض كوثر باشيم . دشمنان خود را از آنجا ميرانيم و دور ميكنيم ، و دوستان خود را به آنجا فرود ميآريم ؛ و نيكبخت باشند جماعتي كه به آنجا فرود آيند ، و ظفر و فيروزي نيافت هيچ كس الّا به محبّت ما ، و نااميد و بيبهره نباشد آن كس كه توشه او در راه قيامت محبّت ما باشد ؛ و هر كه شادي به ما رساند از ما شادي يابد ، و هر كه ما را اندوهناك كند و بدي به مارساند به سبب بدي ولادت وي بود ، يعني شيطان با پدر او شريك بوده باشد در صحبت با مادر او . صدق اللّه حيث قال : اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَأنْسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ ( مجادله : 19 ) . بدان كه مخالف و مؤالف روايت كرده‌اند كه رسول صلّى الله عليه و آله گفت : إذا وَرَدَ عَلَيكُم منّي حَديثٌ فَاعرِضُوا عَلي كِتابِ الله فإن وافَقَ فَاقبَلُوه و إلّا فَرُدُّوهُ عَلَي الحائِط ، يعني : چون به شما رسد حديثي از آن من ، آن حديث را با كتاب خدا مقابله كنيد و بر او عرض كنيد . اگر موافق كتاب خدا بود قبول كنيد ،